Ontvang de nieuwsbrief!


Ontvang HTML?

De Welsh Springer Spaniel: Ervaringen in de praktijk en geschiedenis

De Welsh Springer Spaniel is een rood/witte hond. Met een grootte van ongeveer 48 cm (46 voor teven) is hij dan ook een echte hond. Het gewicht varieert tussen circa 16 en 24 kilo. De welsh is gebouwd voor hard werk en uithoudingsvermogen. De herkomst van het ras is Engeland (Wales). De Welsh springer spaniels hebben behoorlijk veel energie en een zeer goede neus voor wild, ookal heeft dat misschien niet uw interesse. De Welsh is een van de variëteiten binnen de (jacht)spaniels.

dog4 Het KARAKTER van de Welsh Springer Spaniel is aaibaar, vrolijk, handelbaar, aanhankelijk, trouw, soms waaks en hij vindt zichzelf altijd lief. De Welsh Springer Spaniel kan op een lieve manier best wel eens kattig zijn. Dit geldt sterker voor de teefjes dan voor de reuen. De Welsh is dus een fantastische huisgenoot. De verzorging van de vacht De VERZORGING van de half lange vacht kan ongeveer twee keer per jaar door een trimster gedaan worden, doch met een beetje geduld leer je je dat zelf aan. In het Welsh Springer Spaniel boek staat dit stap voor stap beschreven. Overbodige beschrijving van de STAART, want die blijft er gelukkig momenteel meestal aan; v.a. 2001 mag couperen niet meer. Het plukken van de OREN (handwerk) echter is tijdrovend, maar dit kan meestal over meerdere dagen verdeeld worden. Ook wel net zo prettig voor de hond. Wel moeten de haren onder- en bovenop de voetjes zeer regelmatig geknipt worden omdat er anders teveel troep mee het huis in wordt gedragen. In de winter is dit een must, vooral i.v.m. het bevriezen van de haren tussen de natte voetzooltjes.
Het zelf trimmen van de hond kan zelfs een leuke hobby/bezigheid worden, vooral ook omdat je meteen resultaat ziet; dus eer van je Werk krijgt. Uiteraard VERHAART de hond twee keer per jaar.

De familie

De Welsh Springer Spaniel is zeer lief voor KINDEREN en prima op z'n plaats in een druk gezin, want spelen doet hij erg graag. Wel moet hij in huis een EIGEN plekje hebben waar hij zich terug kan trekken als hij even rust wenst. Op deze plaats mogen de kinderen dan beslist niet komen. Deze strikte regel zorgt er ook voor dat de hond de liefste huisgenoot blijft. De Welsh wil graag en vaak geknuffeld worden en staat dan ook vol plezier en verwachting tegen je op; dit mag eigenlijk niet en is moeilijk af te leren. Is het nieuwe gezin rustiger, geen probleem als hier maar andere activiteiten tegenover staan. Gehoorzaamheidscursussen volgen is eigenlijk een must; zeer opvoedend voor de baas en ook voor de hond, want met z'n lieve koppie haalt hij wel de stoutste dingen uit en hij zal toch op een gegeven moment zijn grenzen moeten weten. Als dit CONSEQUENT gebeurt, heb je er een heerlijke kameraad bij.

Activiteiten

Vanwege de grote hoeveelheid energie van de Welsh Springer Spaniel, is drie keer per dag een BLOKJE OMvoor de Welsh nooit genoeg. Vooral als pup hebben ze een tomeloze energie. Minstens anderhalf uur per dag stoeien/spelen is noodzakelijk, vooral het bos is, gezien z'n geaardheid, hiervoor de ideale plaats. Doe je dit dan heb je in huis een lekkere rustige, voldane en relaxte hond.pg25 De Welsh Springer Spaniel is een uitstekende JACHTHOND en wordt tot zeer grote tevredenheid hier ook voor gebruikt. Tijdens de jacht of veldwedstrijden (speciaal voor de welsh springer spaniel en dus ingespeeld op hun aanleg en kunnen) peutert hij rondom de voorjager. Officieel mag hij niet verder dan maximaal zo'n 40 meter bij de baas vandaan. Als dit van jongs af aan goed geoefend wordt heb je er later veel profijt van. Een kennel is voor dit ras beslist taboe.

Stukje geschiedenis

Spaniels in Wales worden genoemd in veel oude boeken en meestal als de Welsh Cocker. De kleur van de spaniel was waarschijnlijk eerst donker rood en pas later een rood/witte. In het boek Stonehenge on the dog, gepubliceerd in 1859 staan foto's van de Welsh en Engelse Cocker Spaniels. Alhoewel de foto's zwart/wit zijn kan aangenomen worden dat de tweekleurige Welsh Spaniel rood/wit van kleur is.oldphoto

Zonder twijfel zijn die oude Welsh Cockers de voorvaders van de huidige Welsh Springer Spaniel. Of de naam Welsh Springer en Engelse Springer zou zijn geaccepteerd zonder de veldwedstrijden voor Springer voor het eerst gehouden in 1899 is onzeker, maar zeker is dat na het grote succes van die veld wedstrijden een grote groep honden zonder stamboom werd geregistreerd bij het ras waar ze het meest op leken. Bij de Kennel Club werd aangedrongen op erkenning van die werk spaniels, en in 1902 werden de Welsh Springer en Engelse Springer als ras erkent. Voor die datum werden de rood/witte spaniels, al snel Welsh Springers genoemd, geregistreerd als Cockers, zij waren inderdaad een Welsh variant. De meest bekende daarvan was de hond Corrin gefokt door Col Blandy Jenkins. Corrin bleef in het register van de Cockers, de zoon Gerwn werd echter geregistreerd als Welsh Springer Spaniel en heeft een grote rol gespeeld bij de ontwikkeling van het ras. Dankzij goede kennels werd het ras een voorbeeld van alle goede eigenschappen van de spaniel variaties.

En toen brak de eerste wereld oorlog uit. Na die oorlog had geen enkel geregistreerde Welsh Springer Spaniel geregistreerde ouders. Er zijn geen schriftelijke referenties bekend van teven en reuen van voor 1914, maar er zullen zeker nauwe connecties bestaan tussen de naoorlogse honden en de vooroorlogse honden. Hoe het kon gebeuren dat die referenties waren verdwenen tijdens de oorlog is een raadsel, maar met een onderzoek door de "Welsh Springer Spaniel Club of South Wales" werden geen stamboomgegevens gevonden ouder dan 1920.corrin Dus de Welsh Springer Spaniels moesten weer opnieuw beginnen met die ongeregistreerde rood/witte honden. Dit vormt de achtergrond van het huidige Welsh Springer Spaniel ras. Zorgvuldige fokkers in de jaren 20 en 30 hebben een type hond gefokt waarvan de richtlijnen nadien trouw door fokkers nageleefd worden (Grayson, 1993).

Herkomst van de naam "Springer"

De Welsh Springer Spaniel werd van oorsprong gefokt voor het jagen op konijnen en ander wild op de grond door het wild op te jagen (rennen of vliegen) voor oorspronkelijk de valkenjacht, nu het geweer. Juist dat opjagen werd "springing" genoemd waar de naam Springer vandaan komt.

 

 

 Literatuur:

Grayson, P.(1993), Starters in the Valleys. Welsh Springer Spaniel Club of South Wales.